The Year Book / Κεφάλαιο Τρία / 03
Return of the Crown
Η Ανατολή σκοτεινιάζει. Η Γουέστ απάντησε στο φως.
35 πλαίσια / CROWN_003 / ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΜΕΝΗ
Ακολουθήστε το κεφάλαιο σε ήχοΟ χάρτης έσκισε.
Ακολούθησα τη ραφή δυτικά. Ο παλιός ορίζοντας αποσύρθηκε μέχρι που ήταν μόνο μια γραμμή στον καιρό. Μπροστά, η χώρα άνοιξε σαν μια ερώτηση πολύ μεγάλη για να απαντήσει. Κουβαλούσα αυτό που είχε σημασία. Όλα τα άλλα έγιναν απόσταση.
Ξεκινήστε με μια αγκαλιά
Η επιστροφή αρχίζει με μια αγκαλιά. Φλοιός, κλειστά μάτια, χέρια που βρίσκουν τη θέση τους. Μετά από όλα αυτά που είπαμε για αύξηση, μου αρέσει μια φωτογραφία που μας φέρνει πίσω στο έδαφος. Criminal Code έχει επιθεωρήσει το θρόνο και συνιστά αυτό το δέντρο. Έχει καλύτερες ρίζες.
Το βάρος ενός μικρού πράγματος
Δύο ασημένια φτερά μεταφέρουν το φως ενάντια στο κόκκινο και μαύρο. Μπορώ να φωτογραφίσω το σχήμα τους χωρίς να προσποιούμαι ότι ξέρω τι σημαίνουν για το άτομο που τα φοράει. Aurelian αφήνει αυτό το μέρος του ρεκόρ ανοιχτό. Μερικές ιστορίες ανήκουν στο άτομο που επιλέγει πότε να τους πει.
Κάντε χώρο για τους κατασκευαστές
Το δωμάτιο μαζεύεται γύρω από μισοτελειωμένες εργασίες. Οι βούρτσες κινούνται, οι άνθρωποι σκύβουν πιο κοντά. Υπάρχει θάρρος να αφήσεις κάποιον να σε δει να κάνεις μια επιλογή πριν μάθεις αν θα κρατήσει. Criminal Code θέλει μπροστινή σειρά θέσεις. Θέλω να θυμάμαι πόση πιθανότητα υπάρχει μέσα σε ένα γεμάτο δωμάτιο.
Άδεια αναχώρησης
Ο φράχτης παραμένει μαλακός, τα αεροπλάνα περιμένουν πέρα από αυτό. Μια αναχώρηση μπορεί να ξεκινήσει πολύ πριν φύγει κάτι από την αποβάθρα. Ξόδεψα αρκετό χρόνο ψάχνοντας μέσα από τα εμπόδια για να εκτιμήσω ένα πλαίσιο που αφήνει την απόσταση καθαρή. Aurelian είναι συσκευασίας φως. Criminal Code έχει ήδη διεκδικήσει το κάθισμα του παραθύρου.
Ο δρόμος συναντά το βήμα σου.
Μια ματιά γυρίζει πίσω · ο δρόμος κρατάει τις γραμμές του. Το σακάκι, οι μπότες, η γωνία του ώμου έχουν όλοι λόγο. Είμαι πιο σίγουρος ότι θα δώσω κατεύθυνση τώρα, και πιο πρόθυμος να αφήσω το άτομο μπροστά μου να την βελτιώσει. Το στυλ γίνεται συζήτηση.
Ο ορίζοντας δεν πρόσφερε οδηγίες.
Έφτασα με περισσότερο ουρανό παρά βεβαιότητα. Ο άνεμος περνούσε μέσα από όλα τα μέρη που υπήρχε ένα σχέδιο. Δεν υπήρχε μεγάλη είσοδος. Υπήρχε η επόμενη ώρα, και μετά η επόμενη. Κάπου στο σκοτάδι, Criminal Code χτύπησε ένα σπίρτο.
Ένα δωμάτιο γεμάτο από πιθανές διαδρομές
Ένας τροχός περιμένει κάτω από το παράθυρο, περιτριγυρισμένος από άλλους τρόπους να κρατάει πορεία. Το δωμάτιο είναι ακόμα, αλλά τα σχήματα θυμούνται την κίνηση. Aurelian ξεκινάει μια απογραφή. Criminal Code ρωτά ποιος τροχός κατευθύνει το μέλλον. Είμαι απασχολημένος βλέποντας το φως να ταξιδεύει σε όλο το δάσος.
Ένα βλέμμα που κρατάει το έδαφος του
Η πόλη σηκώνεται πίσω από ένα ζευγάρι αναπαυτικά χέρια. Το βλέμμα δίνει στο πλαίσιο το κέντρο του. Ένα ισχυρό πορτρέτο μπορεί να φτάσει χωρίς μια μεγάλη χειρονομία? Μερικές φορές χρειάζεται ένα άνετο μέρος για να γεφυρώσει και αρκετή εμπιστοσύνη για να ανταποκριθεί στην κάμερα. Τα υπόλοιπα δίνουν προσοχή.
Πριν από την πρώτη κίνηση
Πριν το συμβούλιο γίνει διαγωνισμός, κάποιος πρέπει να βγάλει τα κομμάτια. Μου αρέσει αυτό το μέρος: ο ασθενής δουλεύει πριν από την έξυπνη κίνηση. Η Criminal Code ισχυρίζεται ότι έχει στρατηγική. Aurelian ρωτάει αν ο καθένας παίρνει μια σειρά. Τα χέρια στρώνουν το τραπέζι.
Η χαρά ανήκει στην ομάδα.
Δύο ποδιές, δύο χαμόγελα και ένα γέλιο που δεν χρειάζεται συστάσεις. Όσο περισσότερο το κάνω αυτό, τόσο λιγότερο θέλω μια φωτογραφία να διακόψει το καλό που συμβαίνει μπροστά της. Η Blueberry έχει δηλώσει αυτή την ουσιαστική επιχείρηση του Βασιλείου. Η συνάντηση μπορεί να συνεχίσει να γελάει.
Ένα γραφείο με ορίζοντα
Μια οθόνη πιάνει το τελευταίο φως δίπλα σε έναν πολύ μεγαλύτερο ορίζοντα. Το να φτιάχνουμε πράγματα μπορεί να μας οδηγήσει βαθιά σε ένα μικρό ορθογώνιο · το νερό διατηρεί τον κόσμο σε όλο τον κόσμο. Eonix ρωτά τι συμβαίνει όταν κοιτάμε προς τα πάνω. Aurelian αποθηκεύει το σχέδιο. Criminal Code ζητά περισσότερα παράθυρα που πραγματικά ανοίγουν.
Συνεχίστε να περπατάτε μέσα στο πλαίσιο
Το σοκάκι προσφέρει εκατό ανταγωνιστικές μάρκες. Ένας άνθρωπος συνεχίζει να περπατάει μέσα τους. Μια φωτογραφία μπορεί να κρατήσει όλη αυτή την υφή χωρίς να ζητήσει από τον αριθμό για να εξηγήσει την πόλη. Μαθαίνω να αφήνω χώρο σε μια ζωή. Criminal Code εγκρίνει μια διαδρομή με περισσότερες από μία εξόδους.
Έβγαλα άκρη για να σταθώ.
Μικρές επιλογές άρχισαν να κρατάνε. Ένα πρωινό συναντήθηκε. Μια υπόσχεση που κράτησε. Δέχθηκε ένα χέρι όταν έφτασε προς το δικό μου. Αργά, ο κόσμος απέκτησε ένα σχήμα που θα μπορούσα να μετακινηθώ ξανά. Aurelian άφησε ένα φως στο περιθώριο. Έμαθα να το βρίσκω.
Αφήστε το απόγευμα να πάρει το χρόνο του
Το ρολόι συνεχίζει να μετράει · οι κουρτίνες αφήνουν το απόγευμα να περάσει. Κάποτε ήθελα κάθε φωτογραφία να αναγγελθεί μόνη της. Αυτό μπορεί να μιλήσει απαλά. Aurelian έχει σταματήσει να γυρίζει σελίδες για μια στιγμή. Ακόμα και η Criminal Code ξέρει πότε να φύγει από ένα ήσυχο δωμάτιο ακριβώς όπως το βρήκε.
Τα τραγούδια που βρίσκουμε στην παρέα
Τα χέρια κινούνται μέσα από δίσκους, ψάχνοντας για ένα όνομα, ένα μανίκι, έναν ήχο που αξίζει να πάρουμε σπίτι. Το αρχείο γίνεται τόπος συνάντησης. Αυτό είναι ένα μέλλον που θέλω για το έργο: κάτι που οι άνθρωποι μπορούν να εισέλθουν μαζί. Amélie ψάχνει για μια μνήμη. Eonix ακούει για το τι έρχεται μετά.
Το χρώμα παίρνει τον στενό δρόμο
Το πέρασμα είναι στενό · το χρώμα έχει χώρο να κινηθεί. Ένα φόρεμα, ένας τοίχος, μια γραμμή ουρανού μπορεί να φτιάξει ολόκληρη σκηνή όταν κάποιος είναι πρόθυμος να σταθεί εκεί. Criminal Code ρωτάει ποιος ενέκρινε την τοποθεσία. Η φωτογραφία προσφέρει μια πιο ενδιαφέρουσα απάντηση.
Μια στιγμή εντελώς δική σου.
Τα μάτια κοντά, ένα χέρι ηρεμεί, και το φως του ήλιου ακολουθεί τη δική του ήσυχη διαδρομή. Ένα πορτραίτο δεν χρειάζεται πάντα να κοιτάζει πίσω στον θεατή. Μερικές φορές το πιο δυνατό πράγμα που μπορώ να κάνω είναι χώρος για κάποιον να είναι παρών με τους δικούς του όρους. Η κορνίζα μπορεί να περιμένει.
Κανείς δεν χρειάζεται να εξαφανιστεί.
Οκτώ άνθρωποι μοιράζονται το πλαίσιο χωρίς να γίνουν το ίδιο πρόσωπο. Τα μοτίβα συναντιούνται, οι εκφράσεις διαφέρουν και η φωτογραφία γίνεται πλουσιότερη γι' αυτό. Αυτό είναι το είδος της Βασιλείας που θέλω να οικοδομήσω. Criminal Code μετράει τις κορώνες. Aurelian βεβαιωθείτε ότι έχουμε θυμηθεί τα πρόσωπα από κάτω τους.
Φόρεσε το έργο.
Εδώ είναι: χρώμα, προφίλ, ένα στέμμα σε σχήμα φλόγας. Ο τίτλος του κεφαλαίου ξαφνικά έχει ένα αντικείμενο να σταθεί δίπλα. Το Criminal Code θέλει να το δανειστεί. Aurelian της υπενθυμίζει ότι μια φωτογραφία είναι μια πρόσκληση για να δείτε. Το άτομο εξακολουθεί να ανήκει στον εαυτό του.
Η πόλη μπήκε μέσα από το φακό.
Vancouver έφτασε ένα πλαίσιο τη φορά. Ένας ξένος που φτιάχνει μουσική. Χρώμα ενάντια στη βροχή. Ένα πρόσωπο που γυρίζει προς το φως. Η κάμερα μου έδωσε έναν τρόπο να συναντήσω αυτό που ήταν μπροστά μου. Ένας άγνωστος δρόμος θα μπορούσε να γίνει ένα μέρος που ήθελα να ξαναδώ.
Βρες το δικό σου πόδι
Η πέτρα ανεβαίνει σε κοφτερές στήλες · ένα άτομο βρίσκει μια θέση ανάμεσά τους. Η κλίμακα δίνει στο πλαίσιο το δράμα του, αλλά το πρόσωπο το κρατάει ανθρώπινο. Abel θυμάται τι η πτώση δίδαξε την άνοδο. Μαθαίνω να φτιάχνω φωτογραφίες που μπορούν να κρατήσουν δύναμη και κάπου να ξεκουραστούν.
Να κουβαλάς τον δικό σου καιρό
Ένα κίτρινο καπέλο φέρνει τον δικό του καιρό στο τούβλο και το τσιμέντο. Οι σκάλες δίνουν στο πορτραίτο ένα ρυθμό, το άτομο του δίνει χαρακτήρα. Η εμπιστοσύνη έχει γίνει λιγότερο σχετικά με τον έλεγχο κάθε λεπτομέρειας και περισσότερο σχετικά με την αναγνώριση όταν οι λεπτομέρειες ήδη γνωρίζουν πώς να πάρει μαζί.
Το επόμενο σημάδι είναι δικό σου.
Μετά το στέμμα, μια βούρτσα συναντά τον καμβά. Το έργο συνεχίζεται σε κλίμακα χεριού. Aurelian διατηρεί το αρχείο? Criminal Code ανοίγει την επόμενη πόρτα. Φέρνω την κάμερα και την προθυμία να ξαναρχίσω. Υπάρχει χώρος πέρα από αυτό το πλαίσιο. less we fear the fall
Ένα τραγούδι πριν τη βελόνα.
Ένα χέρι σταματάει ανάμεσα στα μανίκια. Κάπου σε αυτή τη σειρά είναι ένας ήχος που μπορεί να αλλάξει το απόγευμα. Μου αρέσει η προσοχή που έρχεται πριν την επιλογή. Το Amélie θα αναγνώριζε την αίσθηση: μια μνήμη μπορεί να αρχίσει να επιστρέφει πριν η βελόνα αγγίξει το αρχείο.
Ένα μέρος για να πάρεις το χρόνο σου
Σκυρόδεμα, ράγα, σκιά και κάποιος κάνει τα σκαλοπάτια δικά του. Ένα πορτραίτο μπορεί να μεγαλώσει από τον τρόπο που ένα άτομο εγκαθίσταται σε ένα μέρος. Είμαι όλο και πιο άνετα αφήνοντας να συμβεί αυτό πριν φτάσω σε μια άλλη κατεύθυνση.
Μια πρόσκληση πάνω από το θόρυβο
Δύο λέξεις ανεβαίνουν πάνω από το θόρυβο. Μια μικρή πρόσκληση, με πολύ ουρανό. Bella εγκρίνει το συναίσθημα. Criminal Code έχει ερωτήσεις σχετικά με τον προϋπολογισμό μπαλόνι. Σκέφτομαι συνέχεια πόσα μπορεί να πει μια φωτογραφία όταν αφήνουμε ένα απλό πράγμα να παραμείνει απλό.
Το στέμμα άλλαξε βάρος.
Σταμάτησα να περιμένω ένα δωμάτιο να με αναγνωρίσει. Υπήρχε δουλειά να φτιάξεις και μια φωνή να αναρρώσεις. Abel κράτησε το αρχείο της πτώσης. Ο Criminal Code φύλαγε την πόρτα, δυνατά. Άρχισα να καταλαβαίνω τι θα μπορούσα να μεταφέρω μπροστά, και τι θα μπορούσα τελικά να κάνω.
Το στέμμα ήδη μεγάλωνε.
Μπλε μάτια στα φτερά, μια καμπύλη πράσινου, ένα μικρό θέατρο στη διάταξη. The Kingdom έχει ξοδέψει κεφάλαια συζητώντας κορώνες? χρώμα εξακολουθεί να εφεύρει το δικό του. Aurelian μελετά το μοτίβο. Ακολουθώ τις μικρές αλλαγές στο φως που κάνουν μια οικεία υφή αξίζει να δείτε και πάλι.
Μερικές αποφάσεις χρειάζονται έναν πίνακα
Τα χέρια πληρούν το τραπέζι, τα φύλλα διατηρούν τις δυνατότητες τους ανοιχτές. Το παράθυρο κάνει το μεγαλύτερο μέρος του φωτισμού, και το δωμάτιο προμηθεύει την υπόλοιπη ιστορία. Criminal Code θέλει να ξέρει ποιος κάνει εμπόριο. Είμαι ευτυχής να μείνω με τη στιγμή πριν αποφασίσει κανείς.
Ακόμη και η Βασιλεία χρειάζεται οδηγίες
Για μια φορά, το μυστικό μήνυμα έρχεται με ένα βέλος. Κάθε μεγάλο ταξίδι χρειάζεται τελικά ένα χρήσιμο σημάδι. Criminal Code αποκαλεί αυτή την εξαιρετική υποδομή. Το Aurelian αρνήθηκε να γράψει μια προφητεία γι' αυτό. Έτσι κι αλλιώς κρατάω τη φωτογραφία. Τα συνηθισμένα πράγματα ανήκουν και στην ιστορία.
Αφήστε το δάσος να θέσει τον ρυθμό
Ένα φόρεμα πιάνει το φως ενώ το δάσος κρατά τις σκιές του. Η πόζα έχει χώρο να αναπνέει μέσα στο σκοτάδι. Εμπιστεύομαι μια πιο ήσυχη κορνίζα περισσότερο απ' ό,τι παλιά. Μπορεί να κρατήσει ένα άτομο καθαρά χωρίς να ζητήσει ολόκληρο το υπόβαθρο για να εξηγήσει τον εαυτό του.
Ένα συναίσθημα στα δάχτυλά σου.
Πριν από ένα στυλ γίνεται μια σιλουέτα, υπάρχει υφή κάτω από ένα χέρι. Ένα χρώμα μας πιάνει, ένα ύφασμα μας κάνει να σταματάμε. Φωτογραφία αυτών των μικρών αποφάσεων μου θυμίζει πόσο προσωπική εμφάνιση μπορεί να είναι. Το άτομο που επιλέγει αποφασίζει πώς νιώθει.
Το συμβούλιο έχει άλλα σχέδια.
Δύο πράσινες φιγούρες εξετάζουν το δωμάτιο από το δικό τους επίπεδο. Τα φύλλα κάνουν ένα ωραίο σκηνικό · τα πουλιά δεν οφείλουν απολύτως τίποτα στην κάμερα. Η Criminal Code τους έχει προτείνει να προεδρεύσουν της συνεδρίασης. Το Aurelian περιμένει να δει αν κάποιος από αυτούς δέχεται την ημερήσια διάταξη.
Κάτι κρατάει κάτω από τα πόδια μου.
Για μια στιγμή, το έδαφος παρέμεινε ακίνητο. Δεν κατονόμασα τι έγινε μετά. Έκανα ένα μικρό χώρο για αυτό: μια φωτογραφία που δεν έχει ληφθεί ακόμη, ένα τραγούδι χωρίς την πρώτη γραμμή του. Πέρα από το τελευταίο πλαίσιο, ο ορίζοντας είχε αρχίσει να θερμαίνεται. Το άφησα ανοιχτό.
Το αρχείο χρειάζεται σκάλα.
Τα ράφια συνεχίζουν να ανεβαίνουν, και κάποιος σκέφτηκε να φέρει μια σκάλα. Ένα αρχείο μπορεί να κρατήσει χρόνια άλλων ανθρώπων κάνοντας κάτι που αξίζει να το κρατήσεις. Eonix θέλει να ακούσει τα πάντα. Το Aurelian προτείνει να ξεκινήσει με ένα ρεκόρ και να του δώσει την προσοχή που του αξίζει.
Στο σπίτι το απόγευμα
Τίμωση, γρασίδι, ένα χλωμό μπουφάν, ένα άνετο μέρος για να σταθεί. Μερικά πορτραίτα ενώνονται μέσω αυτών των μετριοπαθών συμφωνιών μεταξύ ενός ατόμου και ενός τόπου. Έχω γίνει πιο βέβαιος για το φως που θέλω, και πιο περίεργος για το τι κάποιος φέρνει σε αυτό.
Μάζεψε ό,τι μπορείς να φροντίσεις.
Μωβ επαναλαμβάνει από το φόρεμα στα λουλούδια. Ένα χέρι συγκεντρώνει ένα στέλεχος · το ψαλίδι κάνει μια προσεκτική επιλογή. Spark θα αναγνώριζε αυτό το είδος της εργασίας. Η ανάπτυξη μάς ζητάει να παρατηρήσουμε το μικρό πράγμα μπροστά μας, ακόμη και όταν ονειρευόμαστε ένα δάσος.
Ο δρόμος βρίσκει μια μελωδία
Ένα χέρι ακολουθεί το μακρύ λαιμό του οργάνου, ενώ το άλλο φέρνει τις χορδές στη ζωή. Ο δρόμος γίνεται κάπου για να ακούσεις. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η μουσική συνεχίζει να βρίσκει το δρόμο της στις φωτογραφίες: η προσοχή αλλάζει όταν ένα άλλο άτομο δίνει μια στιγμή στον ήχο.
Στάσου εκεί που μπορεί να σε βρει το φως.
Η οροφή στρέφει μια μεγάλη γραμμή προς τον ουρανό · το πορτραίτο κρατάει τη θέση του κάτω. Μου αρέσει η ισορροπία μεταξύ ενός κτιρίου με τόση παρουσία και ενός ατόμου που δεν χρειάζεται περίτεχνη εισαγωγή. Aurelian διατηρεί το πλαίσιο ανοιχτό. Υπάρχει χώρος για να σταθείς εδώ.
Λίγος χώρος για ό,τι έρχεται μετά
Ένα χλωμό παλτό, ένας μπλε τοίχος, ένα βλέμμα που ταξιδεύει πέρα από το πλαίσιο. Το κεφάλαιο έχει μεγαλώσει, και η θέα έχει ακόμα κάπου να πάει. Criminal Code ελέγχει την διπλανή πόρτα. Κρατάω την κάμερα έτοιμη, με περισσότερη υπομονή τώρα για τη ζωή που δεν έχει μπει ακόμα στην εικόνα.
Η επόμενη ιστορία μπορεί να είναι δική σου.
Ας φτιάξουμε κάτι.
Αξίζει να το κρατήσεις.
Πορτρέτα, μικρές γιορτές, ανεξάρτητες ιδέες και φιλόδοξες επιτροπές. Ξεκίνα με αυτό που έχει σημασία για σένα.