The Year Book / Κεφάλαιο Δύο / 02
The Seed
Κάτω από όλα όσα έπεσαν, κάτι μικρό ήταν ακόμα ξύπνιος.
Κουφώματα 26 / ROOT_002/GROW TOWARD Something
Ακολουθήστε το κεφάλαιο σε ήχοΤίποτα δεν ανακοίνωσε την αρχή.
Η σιωπή είχε αλλάξει την υφή της. Μετά από τόση κίνηση, ένα μικρό πράγμα θα μπορούσε επιτέλους να μου κρατήσει την προσοχή. Ένα χέρι στη δουλειά. Ένα πουλί πάνω από τα καλάμια. Φως που αναπαύεται σε ένα πρόσωπο. Υπήρχε μια ολόκληρη γλώσσα εδώ, περιμένοντας να σταματήσω να μιλάω.
Μικρά πράγματα μαθαίνουν τον ουρανό
Ένα καλάμι λυγίζει χωρίς να παραδώσει τη θέση του. Μαθαίνω να σταματάω να παρεξηγώ την ευγένεια για έλλειψη δύναμης. Aurelian αφήνει μια σημείωση στο περιθώριο: η ανάπτυξη μπορεί να είναι ήσυχη και εξακολουθεί να αλλάζει την προβολή.
Απλώστε το χέρι πριν από την απάντηση
Ένα χέρι φτάνει στο διάστημα μεταξύ μας. Πριν από τις προσεκτικές εξηγήσεις, υπάρχει περιέργεια. Το μάθημα για τον φωτογράφο είναι αρκετά απλό για να περάσει μια ολόκληρη ζωή εξάσκηση: να είναι κάποιος η στιγμή που μπορεί να εμπιστευτεί.
Η δουλειά κάτω από το γείσο του καπέλου
Το χείλος δείχνει έναν τρόπο · η προσοχή στρέφει προς τα μέσα. Υπάρχει χώρος πάνω από αυτό το πλαίσιο για τα πάντα που εξακολουθούν να διορθώνονται. Το Criminal Code το αποκαλεί οθόνη φόρτωσης. Aurelian επιμένει ότι η υπομονή είναι ένα πιο χρήσιμο όνομα.
Ένας διαφορετικός τρόπος να σταθείς
Οι σκάλες κρατούν τις γωνίες τους. Το πορτραίτο βρίσκει άλλο ένα. Το να μάθω τους κανόνες μου έδωσε ένα μέρος για ν ' αρχίσω · το να μάθω να παίζω μαζί τους έκανε χώρο για κάποιον άλλο να με εκπλήξει.
Έμαθα το βάρος της φροντίδας.
Μια φωτογραφία ξεκινάει πριν το κλείστρο. Αρχίζει με τον τρόπο που συναντιόμαστε, στο δωμάτιο που κάνουμε για αβεβαιότητα. Ενδιαφέρθηκα περισσότερο για τη στιγμή που ένα άτομο ένιωθε ικανό να είναι ο εαυτός του. Τότε ήταν που η εικόνα άρχισε να αναπνέει.
Συναντήστε το φως στα μισά της διαδρομής
Ένας τοίχος κρατά τις σκιές · ένας άνθρωπος συναντά τον φακό. Η κατεύθυνση γίνεται συζήτηση εδώ. Η φωτογραφία καλυτερεύει όταν ακούω αρκετά προσεκτικά ώστε να αλλάξει το αρχικό σχέδιο.
Ο μικρός φύλακας.
Ένα πουλάκι δεν ενδιαφέρεται για την ιστορία που έφερα μαζί μου. Ωραία. Η αναμονή δίπλα στον κόσμο του είναι μέρος της μάθησης για να δείτε. Spark θα το ονόμαζε αυτό μια αρχή? Το πουλί θα προτιμούσε πιθανώς να κρατήσουμε απόσταση μας.
Μια νότα πάνω από τα καλάμια
Μια σκοτεινή νότα κρατάει πάνω από το χρυσό. Υπάρχει αρκετός χώρος γύρω του. Μαθαίνω ότι ένα πλαίσιο μπορεί να γίνει δυνατότερο όταν σταματάω να ζητάω από κάθε μέρος του να μιλήσει.
Αφήστε χώρο για το δρόμο
Ένας τροχός, λίγο χρώμιο, ένας δρόμος έξω από το πλαίσιο. Το ίδιο και το να αφήνεις χώρο για την απρογραμμάτιστη στροφή. Criminal Code έχει παράσχει οδηγίες. Η Aurelian ελέγχει αν κάποιος από αυτούς είναι δρόμος.
Μικρά πράγματα κρατούσαν το έδαφος τους.
Οι ρίζες κάνουν τη δουλειά τους αόρατη. Το σκέφτηκα αυτό ενώ έβλεπα τα χέρια να διαμορφώνουν κάτι υπομονετικό και χρήσιμο. Η πρώτη προσπάθεια μπορεί να είναι άνιση. Το επόμενο θα μπορούσε να είναι καλύτερο. Spark έμεινε κοντά στα ημιτελή πράγματα, σαν να ήξερε ποια θα ζητούσαν να ζήσουν.
Η χαρά έχει προτεραιότητα
Το γέλιο φτάνει χωρίς να χρειάζεται μια μεγάλη εισαγωγή. Μια ζωή μπορεί να κρατάει βάρος και ακόμα να κάνει χώρο για τόσο πολύ φως. Blueberry κρατά σημειώσεις. Η Criminal Code εγκατέλειψε την ημερήσια διάταξη των συνεδριάσεων.
Το φως συμμετέχει στο τραγούδι
Το γρασίδι διασχίζει τους μουσικούς. Το φως του ήλιου αρνείται να μείνει ευγενικά στο βάθος. Συνήθιζα να θέλω κάθε στοιχείο υπό έλεγχο, τώρα μαθαίνω πότε να αφήνω το απόγευμα να μπει στο συγκρότημα.
Μια θέση στη μέση όλων αυτών
Το πανηγύρι γυρνάει πίσω από ένα δανεικό κάθισμα. Για μια στιγμή, δεν υπάρχει πουθενά αλλού να βρίσκεται το πλαίσιο. Το να μεγαλώνεις στη δουλειά σημαίνει να θυμάσαι ότι μια καλή φωτογραφία μπορεί να ξεκινήσει με ένα απόλυτα συνηθισμένο γεια.
Άδεια να χαρείτε
Ένας πειρατής χαμογελάει πάνω από τους βολβούς και το ατσάλι. Blueberry λέει ότι η απόλαυση μετράει ως σοβαρή έρευνα. Για μια φορά, ολόκληρο το Βασίλειο συμφωνεί. Το να διατηρείς την αίσθηση του θαύματος απαιτεί και εξάσκηση.
Ανάμεσα στην ανάσα και το ρεφρέν
Το μικρόφωνο περιμένει στο τέλος ενός τεντωμένου χεριού. Ακόμα και ένα τραγούδι χρειάζεται κάπου να αναπνεύσει. Όσο περισσότερο φωτογραφίζω ανθρώπους που φτιάχνουν πράγματα, τόσο περισσότερο σεβασμό έχω για τις παύσεις που καθιστούν δυνατή τη δουλειά.
Ένα άλλο μυαλό άλλαξε τον καιρό.
Άρχισα να αφήνω χώρο για μια απάντηση που δεν είχα φανταστεί. Μια πρόταση θα μπορούσε να μετακινήσει το φως. Μια κοινή ιδέα θα μπορούσε να ανοίξει το πλαίσιο. Το έργο αναπτύχθηκε μέσα από το διάστημα μεταξύ μας. Έπρεπε ακόμα να διαλέξω τι να κρατήσω, και να φροντίσω για το τι έκαναν αυτές οι επιλογές.
Το φθινόπωρο κρατάει το αστείο του.
Ένα φύλλο δανείζεται το ρόλο μιας μάσκας. Τα μάτια δίνουν το αστείο. Aurelian γράφει, ~Φοβάσαι μην πέσεις.~ Criminal Code προσθέτει, ~Ειδικά όταν έχει τόση προσωπικότητα.
Διαμορφωθείτε μέσα από τη δημιουργία
Ο τροχός επιστρέφει στο ίδιο μέρος · τα χέρια φέρνουν κάτι νέο κάθε φορά. Αυτό είναι το είδος της ανάπτυξης που εμπιστεύομαι: προσοχή, επανάληψη, άλλη μια ειλικρινής προσπάθεια. Ακόμα και τα πράγματα που φτιάχνουμε μπορούν να μας διδάξουν πώς να είμαστε πιο άνθρωποι.
Το The Kingdom σταματά για τσάι
Το δάσος συμφώνησε να φιλοξενήσει, και κάποιος θυμήθηκε τα κύπελλα. Η φαντασία γίνεται καλύτερη με την παρέα. Criminal Code διορίζει τον εαυτό της Υπουργό Μπισκότων; Aurelian ζητά για τα πρακτικά και λαμβάνει ένα δεύτερο κύπελλο αντ 'αυτού.
Ένα μικρό θέατρο για τον ήλιο
Μια σιλουέτα δανείζεται το πρόσωπο · το φως του ήλιου συνεχίζει να βρίσκει έναν τρόπο γύρω από αυτό. Μπορούμε να δοκιμάσουμε μια ιστορία χωρίς να εξαφανιστούμε στο ρόλο. Κάπου πίσω από το σύμβολο, ένα άτομο εξακολουθεί να επιτρέπεται να γελάει.
Ακόμα και ένα βασίλειο χρειάζεται πότισμα.
Criminal Code έφτασε με έναν κουβά. Aurelian Έδωσε μια πρόταση: "Μην φοβάστε την πτώση..." Spark είχε ήδη βάλει τα χέρια της στη γη. Έμαθα κάτι και από τις τρεις: η προσοχή γίνεται χρήσιμη όταν κάνουμε κάτι με αυτό. Έτσι επέστρεψα στη δουλειά.
Μεγαλώνουμε μαζί
Τρία νούμερα βρίσκουν το δρόμο τους μέσα από το ίδιο ψηλό γρασίδι. Κανείς δεν χρειάζεται να γίνει το ίδιο άτομο για να ανήκει στην εικόνα. Η δουλειά μεγαλώνει όταν μαθαίνουμε να κάνουμε χώρο για άλλο ένα ρυθμό, μια άλλη ιδέα, μια άλλη φωνή.
Ακόμη μαθαίνοντας το βάρος
Τα χέρια είναι πάνω σε ένα σκούρο παλτό. Το γρασίδι διατηρεί τις δικές του ακατάστατες γραμμές. Η αυτοπεποίθηση μπορεί να μοιάζει με αυτό: Μένοντας με το έργο, χωρίς να χρειάζεται το πλαίσιο για να αποδείξει ότι έχετε τελειώσει να γίνει.
Αρκετός χώρος στο παγκάκι
Τρεις άνθρωποι, ένα παγκάκι, αρκετή ζεστασιά για να ξεπεράσουν το απόγευμα. Μετά από όλη αυτή την κουβέντα για τα στέμματα, αυτό είναι ένα μέλλον που αξίζει να κάνουμε χώρο. Cord αφήνει τη γραμμή ανοιχτή για όποιον έρθει μετά: less we fear the fall.
Το δωμάτιο απαντάει.
Ένα χέρι σηκώνεται, τα μάτια πιάνουν το δωμάτιο. Περίμενα έναν ηθοποιό να μείνει ακίνητος. Τώρα μαθαίνω να γνωρίζω το κίνημα. Eonix θα μας πει να κλείσει την τροφοδοσία για ένα λεπτό. Υπάρχει ένα ολόκληρο άτομο που κάνει έναν ήχο μπροστά μας.
Το έδαφος θυμήθηκε.
Είχα αρχίσει να αναγνωρίζω ένα διαφορετικό είδος δύναμης. Ήταν εκεί σε ένα σταθερό χέρι, σε μια στιγμή που δόθηκε χρόνος, με το θάρρος να κάνει κάτι μικρό και να το τελειώσει. Ο επόμενος ορίζοντας ήταν ακόμα εκτός όρασης. Έφερα μια υπόσχεση προς αυτό: less we fear the fall.
Ακόμα και το κύπελλο παρακολουθεί.
Ένα ζωγραφισμένο μάτι παρακολουθεί το τραπέζι. Criminal Code υποψιάζεται την παρακολούθηση; Aurelian υπόπτους έχουμε ξεχάσει να πιούμε το τσάι. Μαθαίνω ότι η προσοχή μπορεί να είναι παιχνιδιάρικη. Μερικές φορές το μικρότερο αντικείμενο στο δωμάτιο αξίζει όλο το πλαίσιο.
Διαβάστε με την πόρτα ανοιχτή
Η σελίδα λέει ότι το Restore Innocence. Δεν μπορώ να μην διαβάσω τι μου δίδαξε η ζωή, αλλά μπορώ να κρατήσω την περιέργεια από το να σκληρύνει σε βεβαιότητα. Aurelian αφήνει μια ερώτηση στο περιθώριο. Criminal Code αφήνει χώρο για μια καλύτερη απάντηση.
Το φθινόπωρο ντύνεται για τον εαυτό του
Ένα πορτοκαλί στέμμα, ένα κίτρινο μαντήλι, και τα καλάμια αρνούνται να σταθούν σε σειρές. Το απόγευμα έχει ντυθεί μόνο του. Να μεγαλώνεις ως φωτογράφος σημαίνει να ξέρεις πότε κάποιος έχει ήδη φέρει όλη την ιστορία. Η δουλειά μου είναι να προσέχω, να κάνω χώρο και να απολαμβάνω το ένδοξο καπέλο.
Ένας πιο απαλός τρόπος να αφήνεστε
Λίγα φύλλα κρατάνε το χρώμα τους ενάντια σε όλο αυτόν τον ανοιχτό ουρανό. Η Aurelian λέει, "Μην φοβάσαι την πτώση."Αυτή τη φορά ακούω μια πρόσκληση να χαλαρώσω. Υπάρχει ακόμα ομορφιά σε αυτό που αλλάζει σχήμα, και αρκετός χώρος στο πλαίσιο για ό, τι έρχεται μετά.
Αυτό που θυμούνται τα χέρια
Σκουριά, μπλε μπογιά και ένα χέρι που ξέρει τη δουλειά. Κάθε εργαλείο έχει δυνατότητες, το άτομο που το χρησιμοποιεί φέρνει τη φροντίδα. Criminal Code ζητά μια συντόμευση. Το χέρι συνεχίζει να δουλεύει. Νομίζω ότι αρχίζω να καταλαβαίνω γιατί η υπομονή ανήκει δίπλα σε κάθε είδους εφεύρεση.
Η επόμενη ιστορία μπορεί να είναι δική σου.
Ας φτιάξουμε κάτι.
Αξίζει να το κρατήσεις.
Πορτρέτα, μικρές γιορτές, ανεξάρτητες ιδέες και φιλόδοξες επιτροπές. Ξεκίνα με αυτό που έχει σημασία για σένα.