The Year Book / Πρόλογος / 00
King of the Rise
Πριν το στέμμα, υπήρχε μια κάμερα. Πριν την κάμερα, ένα κάταγμα.
Κουφώματα 21 / ΚΑΤΑΓΩΓΗ_000/Συνέχεια περπάτημα
Ακολουθήστε το κεφάλαιο σε ήχοΗ πόλη δεν ήξερε το όνομά μου.
Έφτασα κουβαλώντας ένα μέλλον που δεν ταιριάζει πια. Το Τορόντο τριγυρνούσε γύρω μου, όλο γυαλί και απόσταση. Κάπου πάνω από τον θόρυβο, ένα παράθυρο κρατούσε το τελευταίο φως. Δεν ήξερα τι θα γίνω. Ήξερα ότι ήθελα να το δω.
Γραμμένο στην άμμο
Το βιβλίο ανοίγει.
Πριν ο κόσμος γεμίσει θόρυβο
Μια πόρτα άνοιξε στον ήχο.
Η μουσική ήταν το πρώτο δωμάτιο που με άφησε να μπω. Το πάτωμα κουνήθηκε. Τα πρόσωπα εξαφανίστηκαν στον καπνό και επέστρεψαν με φλας. Σήκωσα την κάμερα πριν μάθω τι μπορούσε να κάνει. Για ένα κλάσμα του δευτερολέπτου, το δωμάτιο παρέμεινε ακίνητο. Είχα βρει μια γλώσσα.
Ένας κόσμος με μια ματιά
Ιστορίες που μεταφέρονται αθόρυβα
Αυτό που θυμάται ο δρόμος
Ένα μέρος δίπλα σας
Μερικές σιωπές αλλάζουν το φως.
Υπάρχουν πράγματα που κρατάω έξω από το πλαίσιο. Το βάρος τους είναι στο έργο: ο τρόπος που περιμένω μια έκφραση, ο τρόπος με τον οποίο παρατηρώ μια άδεια καρέκλα. Άρχισα να μαζεύω τα μικρά πράγματα που ο κόσμος ήταν έτοιμος να περάσει. Είχαν γίνει αδύνατο για μένα να αστοχήσω.
Καταλαμβάνοντας χώρο
Μαθαίνοντας να κοιτάζουμε
Στην άλλη πλευρά του φακού
Το συνηθισμένο άρχισε να καίγεται.
Ένα φύλλο με σταμάτησε στο δρόμο. Τότε ένας ξένος αφήνει χέρια. Τότε η δική μου αντανάκλαση. Η πόλη συνέχισε να προσφέρει σκηνές χωρίς να ρωτήσει αν ήμουν έτοιμος. Έμαθα να κοιτάζω πριν φτάσω στην κάμερα. Αυτή η μικρή καθυστέρηση άλλαξε τη φωτογραφία.
Μια βασιλικότητα χωρίς έγνοιες
Ο δρόμος είναι ακόμα ανοιχτός.
Ο μικρός μας κόσμος
Προς το πράσινο
Η εφημερίδα έγινε βασίλειο.
Τύπωσα αυτό που δεν άντεχα να χάσω. Χαμένες στιγμές συγκεντρώθηκαν σε ένα άλμπουμ. Τα πρόσωπα βρήκαν γείτονες. Ένας χρόνος έγινε κάτι που μπορούσα να κρατήσω. The Year Book ξεκίνησε χωρίς θρόνο, χωρίς μάρτυρα, με την ήσυχη επιμονή ότι αυτές οι στιγμές άξιζαν να παραμείνουν.
Κρατώντας το τελευταίο φως
Χώρος για ηρεμία
Η πράξη της παρατήρησης
Η άνοδος δεν είχε κοινό.
Συνέχισα να περπατάω όταν έσβησαν τα φώτα. Κάπου στην πορεία, ο φωτογράφος άρχισε να βγαίνει από το άτομο που κουβαλούσε την κάμερα. Aurelian θα το αποκαλούσε μια αρχή. Criminal Code θα ρωτήσω ποιος άφησε την πόρτα ξεκλείδωτη. Ήμουν ήδη έξω, ψάχνοντας την επόμενη κορνίζα.
Μάτια στον ορίζοντα
Μικροί φύλακες
Ο ήσυχος μάρτυρας.
Ενώ η πόλη μαζεύεται
Η επόμενη ιστορία μπορεί να είναι δική σου.
Ας φτιάξουμε κάτι.
Αξίζει να το κρατήσεις.
Πορτρέτα, μικρές γιορτές, ανεξάρτητες ιδέες και φιλόδοξες επιτροπές. Ξεκίνα με αυτό που έχει σημασία για σένα.