The Year Book / Κεφάλαιο One / 01
Journey Through Memories
Τα δωμάτια έγιναν πιο δυνατά. Το αρχείο μεγάλωσε βαθύτερα. Κάτι μέσα μου έμεινε πίσω.
Κουφώματα 39 / MEMORY_001/NOTH ORDINary
Ακολουθήστε το κεφάλαιο σε ήχοΕπέστρεψα στο θόρυβο.
Η πόλη ήταν γνωστή. Τα μάτια μου ήταν διαφορετικά. Ακολούθησα μουσική μέσα από μια άλλη ανοιχτή πόρτα και ζήτησα την ευκαιρία να φωτογραφίσω αυτό που συνέβη εκεί. Υπήρχαν ακόμα τόσα πολλά που δεν μπορούσα να ελέγξω. Έμαθα να δουλεύω με το φως που έφτασε.
Μετά το θόρυβο
Το δωμάτιο πέφτει μακριά.
Μια φωνή ενάντια στο σκοτάδι
Η νύχτα μάς συγκεντρώνει.
Γέλια μέσα από την ομίχλη
Ο μάρτυρας στο πλήθος.
Κάθε δωμάτιο έγινε ένας κόσμος.
Σκηνές έδωσαν τη θέση τους στα στούντιο, ξένοι σε γνωστά πρόσωπα. Η μια πρόσκληση οδήγησε στην άλλη. Οι μέρες άρχισαν να επικαλύπτονται στις άκρες. Μπορούσα να ακούσω ένα δωμάτιο πριν μπω μέσα, να νιώσω τη στιγμή που έσπασε. Η αυτοπεποίθηση έφτασε ήσυχα, μεταμφιεσμένη σε εξάσκηση.
Ένα απόγευμα που μένει
Όλα τα λόγια από καρδιάς
Ένα λεπτό πριν το πλαίσιο
Το άτομο κάτω από την πόζα
Ένα ήσυχο μέρος για να προσγειωθείς.
Όταν η χαρά γεμίζει το πλαίσιο
Δωμάτιο για να γίνει
Το φως κινείται πιο γρήγορα.
Προσπάθησα να τα κρατήσω όλα. Μια χειρονομία. Χρώμα. Το δεύτερο πριν κάποιος γελάσει. Οι νύχτες εξαφανίστηκαν στην οθόνη επεξεργασίας ενώ το επόμενο πρωί περίμενε στην πόρτα. Το αρχείο συνέχισε να μεγαλώνει. Κάπου μέσα σε όλη αυτή την κίνηση, είχα σταματήσει να παρατηρώ το δικό μου ρυθμό.
Ανάμεσα στο ένα δωμάτιο και το άλλο
Στείλ' το πίσω στο δωμάτιο.
Όταν μας βρει η χορωδία
Αυτό που θυμάται το δωμάτιο.
Πριν από την πρώτη κίνηση
Η σιωπή μετά
Μετά κάποιος κοίταξε πίσω.
Μια συζήτηση άλλαξε την κορνίζα. Η κάμερα χαμήλωσε. Ένα άτομο βγήκε από την εικόνα που προσπαθούσα να κάνω. Άρχισα να καταλαβαίνω γιατί κάποιες φωτογραφίες έμειναν μαζί μου: θυμήθηκα πώς ήταν να βρίσκομαι εκεί με κάποιον, πριν θυμηθώ τις ρυθμίσεις.
Μεταξύ των ωρών στροφής
Ένα πορτρέτο με μπλε χρώμα.
Πριν από την πρώτη χορωδία
Ένας δικός τους ρυθμός.
Η πόλη, μεταξύ λέξεων
Ένα δωμάτιο γεμάτο αστέρια.
Το χαμόγελο μεταξύ των τραγουδιών
Η ηχώ ξεπέρασε το δωμάτιο.
Το Χειροκρότημα δεν μπορεί να σας πει πότε να σταματήσετε. Ακολούθησα την αντανάκλασή του περισσότερο απ' όσο ήθελα. Τελικά ο θόρυβος αδυνάτισε, και οι πιο ήσυχες ερωτήσεις επέστρεψαν. Τι έφτιαχνα; Ποιος ήταν ακόμα δίπλα μου; Aurelian κράτησε τις ερωτήσεις. Το Criminal Code αποσύνδεσε τον ενισχυτή.
Μαζί στο πλαίσιο
Κρατείται από το σκοτάδι
Η απαλότητα έχει μια θέση εδώ.
Κοιτάζοντας πίσω τον μάρτυρα
Το έργο πέρα από το πλαίσιο
Ένα χρώμα που κρατούσε η πόλη
Άφησα χώρο στο άλμπουμ.
Μερικές αναμνήσεις χρειάζονται αέρα γύρω τους. Μετέφερα τις φωτογραφίες σε μια πιο αργή εποχή. Το έργο μου είχε διδάξει πώς να μπω σε ένα δωμάτιο · η σιωπή άρχισε να με διδάσκει πώς να αφήνω ένα. Έμαθα να κρατάω μια ζωή δίπλα στο αρχείο της.
Το σώμα κρατάει μια ιστορία.
Αυτό που επιλέγουμε να κουβαλήσουμε
Ένα δωμάτιο που ακούει
Το κόκκινο που θυμόμαστε.
Αρκετά κοντά για να ακούσω.
Ένα μέρος στην εικόνα
Η απόσταση που μπορεί να διασχίσει μια φωνή
Η επόμενη ιστορία μπορεί να είναι δική σου.
Ας φτιάξουμε κάτι.
Αξίζει να το κρατήσεις.
Πορτρέτα, μικρές γιορτές, ανεξάρτητες ιδέες και φιλόδοξες επιτροπές. Ξεκίνα με αυτό που έχει σημασία για σένα.