Πίσω από το πλαίσιο / Cord Allman
Μια πράξη είναι μια ολόκληρη φράση
Ένα σηκωμένο χέρι. Ένα γυρισμένο σώμα. Μια μορφή που ήδη εξαφανίζεται. Το κίνημα δίνει μια ακόμα φωτογραφία του παλμού της.
Τα μαλακά σκιέρ και τα κόκκινα γάντια των χορευτών κάνουν διαφορετικούς τύπους κινήσεων ορατούς. Το υφάσμα εξαπλώνεται σε όλο το πάτωμα, ενώ τα χέρια τραβούν μικρότερες, οξύτερες μορφές. Η μπλε τρύπα δίνει χώρο σε αυτές τις χειρονομίες.
Μια κινούμενη εικόνα δεν χρειάζεται να γεμίσει το πλαίσιο για να το μεταφέρει. Κοιτάξτε τον χώρο μεταξύ των ανθρώπων: το κενό κάτω από ένα χέρι, την κατεύθυνση ενός ώμου, το διάλειμμα πριν από δύο σχήματα υπερβαίνουν. Αυτοί οι χώροι βοηθούν τον θεατή να καταλάβει τι κάνουν τα σώματα.
Το κρύο είναι μία επιλογή. Το να το κάνεις μπλε είναι κάτι άλλο. Ένα χέρι κρυπτογράφησης μπορεί να αποκαλύψει μια κίνηση. ένα μπλουζάκι μπορεί να υποδηλώνει την ταχύτητά του. Το χρήσιμο ερώτημα είναι τι πρέπει να αισθάνεται η κίνηση, τότε ποια επιλογή κάμερας θα βοηθήσει αυτό το συναίσθημα να επιβιώσει.
Η πρόβλεψη ξεκινά πριν από το κλείσιμο. Παρατηρήστε ένα επαναλαμβανόμενο βήμα ή ρυθμό στη δράση. Σχεδιάστε τον τόπο όπου μπορεί να έρθει ένα χέρι και συνεχίστε να παρακολουθείτε μετά την προφανή κορυφή. Μια ανάκαμψη, μια αναπνοή ή ένα βλέμμα μπορεί να φέρει τόσο ζωή όσο η ίδια η απόδοση.
Η ανάγνωση αυτή προέρχεται από αυτό που είναι ορατό στη φωτογραφία. Είναι μια πρόσκληση να ασκήσετε την προσοχή, αντί για μια δήλωση σχετικά με τις ρυθμίσεις της κάμερας ή τις προσωπικές σκέψεις των ανθρώπων.
