Behind het kader / Cord Allman
Het deel dat het licht verlaat
Een schaduw kan een tweede onderwerp worden. Het kan een ruimte delen, een gesture echoeren of een beetje van het verhaal achterlaten voor de kijker.
Twee mensen in zonnebrillen gesturen naast een pale muur. Leafvormige schaduwen kruisen de oppervlakte achter hen. Hun handen geven het beeld één ritme; het patroon van licht geeft het een ander.
Shadow play werkt het beste wanneer je nog steeds kunt vertellen wat belangrijk is. Begin met het kiezen van het onderwerp. Kijk dan of een donkere vorm dat onderwerp ondersteunt of door een belangrijke uitdrukking wordt gesneden. Een kleine verandering in positie kan een distractie omzetten in structuur.
De harde zonlicht creëert duidelijker kanten. Een wolkige hemel of een grotere licht in de buurt verzacht hen. Het is ook niet een beter licht in elke situatie. Het karakter van de schaduw moet overeenkomen met de foto die je wilt maken.
Een silhouet maakt een andere handel: de details binnen de figuur geven de weg naar zijn outline. Verwijder de armen van het lichaam of wacht tot twee mensen stoppen met overlappen, en de vorm wordt gemakkelijker te lezen. De ontbrekende detail kan verbeelding uitnodigen, mits de overige vorm genoeg zegt.
Verwarm de duisternis niet met het mysterie. Geef de kijker iets nauwkeurig te merken: een hand, een hoek, een herhaalde lijn. Een foto kan vragen open laten en nog steeds duidelijk blijven.
