یک حرکت یک جمله کامل است.

پوشاک های نازک رقصندگان و دستکش های قرمز، انواع مختلفی از حرکات را قابل مشاهده می کنند. پارچه ها در سراسر طبقه گسترش می یابند در حالی که دست ها شکل های کوچکتر و تیز تری را نشان می دهند. پرده آبی این حرکات را به جای آن می گذارد.

یک شکل در حال حرکت نیازی به پر کردن چارچوب برای حمل آن ندارد. نگاهی به فضای بین مردم: شکاف زیر یک بازو، جهت شانه، استراحت قبل از دو شکل بیش از حد. این فضاهای به تماشاگر کمک می کند تا بفهمد که بدن ها چه کاری انجام می دهند.

حرکت یخ زدگی یک انتخاب است. این که آن را آبی می کند چیز دیگری است. یک دست چوبی می تواند یک حرکت را نشان دهد؛ یک قورباغه خیس می تواند سرعت آن را نشان دهد. سوال مفید این است که حرکت باید چه احساسی داشته باشد، پس کدام انتخاب دوربین به این احساس کمک می کند تا زنده بماند.

پیش بینی ها قبل از بسته شدن آغاز می شود. یک گام تکراری یا ریتم در عمل را مشاهده کنید. محدوده جایی که یک حرکت می تواند به آن برسد و همچنان پس از اوج آشکار تماشا کنید. یک بازسازی، یک نفس یا یک نگاه می تواند به اندازه عملکرد خود زندگی کند.

این خواندن از آنچه که در تصویر دیده می شود، به دست می آید. این یک دعوت برای تمرین توجه است، به جای ادعای تنظیمات دوربین یا افکار شخصی مردم.